Rozdział 8

Rozdział 8 - 

" Bo się nie opłaca"

*oczami Justina*

Obudziła mnie czyjaś rozmowa. Rozpoznałem po głosach , że rozmawiali Bruce z ... Emily ? Szybko wstałem , ubrałem spodnie i koszulkę oraz umyłem zęby. Zaraz po uczesaniu się , zszedłem na dół.

-Co tu robicie?- zapytałem się Bruce'a ,gdy wszedłem do salonu.

-Emily chce wracać do domu -odpowiedział ze zdenerwowaniem.

-Co? Ale jak to? Nie jesteś jeszcze w stanie iść i samodzielnie funkcjonować- zwróciłem się do Emily.

-Chciałem , żeby powiedziała coś o sobie , a ona powiedziała , że jeżeli obiecuje , że puszczę ją wolno to powie cokolwiek-powiedział brunet do mnie.

-Prawda- potwierdziła blondynka.

-Tak? A ty mi obiecałaś , że ze mną porozmawiasz , prawda? Chyba nie łamiesz obietnic?-spojrzałem na nią.

-Tak. Ale obiecałam ci pod warunkiem , że zostawisz mnie w spokoju- powiedziała z nutką irytacji w głosie.

-I?- zapytałem.

-I...?! - skrzyżowała ręce na piersiach – Jakoś wczoraj w łazience nie dałeś mi spokoju! -podniosła głos.

-Bo chciałaś się zabić! - też podniosłem ton głosu.

-Nie prawda! A teraz do widzenia- powiedziała i wybiegła z domu trzaskając drzwiami.

Wybiegłem za nią , ale nigdzie jej nie widziałem. Usłyszałem czyjeś głosy w krzakach.

-'''''Mamo... pro ... proszę przyjedź po... po mnie''''' – nie zrozumialem nic z jej wypowiedzi , ale usłyszałem jej drżący głos – '''''Nie wiem... chyba za centrum handlowym. (...) tak , druga w lewo (...) dobrze , będę czekać , pa''''' - chyba skończyła rozmowę.

Jaki to był język? Skąd ona pochodzi?

Nagle wybiegła z krzaków i zaczęła biec w stronę miasta. Chciałem do niej podbiec , ale ktoś złapał mnie za rękę i mocno pociągnął do tyłu. Gdy zobaczyłem Bruce'a i resztę chłopaków uspokoiłem się trochę.

-Czemu jej nie gonimy?-zapytałem zszokowany i zdenerwowany.

Chris tylko wskazał na jakieś auto ,do którego wsiada dziewczyna.

-Bo się nie opłaca – powiedział – poradzi sobie . Musi tylko się oszczędzać , a za tydzień będzie lepiej. Zleciłem Kevin'owi obserwowanie jej domu , a Nick'owi obserwowanie samej dziewczyny całe 24h na dobę przez tydzień. Jakby co , będziemy o tym wiedzieć pierwsi – zapewnił mnie.

Nic już nie powiedziałem tylko wróciłem z chłopakami do domu. Udałem się w stronę mojego pokoju i wszedlem do łazienki. Nie powiem , tęsknie za nią. Gdy jest przy mnie czuję się lepiej. Nie mam powodów do zmartwień. Wiem , że mogę jej zapewnić ochronę i czuję się w pewnym sensie za nią odpowiedzialny. ....Chyba się zakochałem... Tak , to jest już pewne. Bo jeżeli to nie miłość ,to co ?

Ściągnąłem z siebie ciuchy i brudne bokserki. Wszedłem do kabiny i puściłem gorącą wodę z prysznica. Namydliłem się i spłukałem. Nawet moje mięśnie się do końca nie rozluźniły. Wyszedłem z kabiny i wytarłem się białym ręcznikiem. Ubrałem czyste bokserki i ciuchy , które miałem na sobie całe 15 min. dzisiaj rano. Włączyłem muzykę w pokoju i położyłem się na łóżku. Zamknąłem oczy i wsłuchiwałem się w rytm muzyki. Powoli odprężałem się z natłoku tych myśli.

*oczami Amy*

Gdy wybiegłam z domu skierowałam się w stronę krzaków. Będąc w nich wyciągnęłam z tylnich kieszeni moich spodni telefon. Zadzwoniłam do mamy.

-'''''No w końcu! Jak się czujesz , lepiej?'''''- zdziwiło mnie to pytanie , więc tylko odpowiedziałam.

-'''''Tak , już lepiej. Przyjedziesz po mnie?'''''-zapytałam.

-'''''Oczywiście tylko gdzie?'''''

-'''''Za centrum pierwsza w lewo. Czekam. Pa'''''- rozłączyłam się.

Z zaciekawieniem weszłam w wiadomości wysłane do mamy. Zobaczyłam tam sms-y.

#ja#

***Mamo jestem chora i źle się czuję. Jestem u koleżanki , więc zostanę u niej na kilka dni na noc. Poznam ją lepiej i może zostanie moją nową przyjaciółką XD. Ciuchy mam , nie ma jej rodziców , więc tym lepiej. Jedzenie mamy. Zaraz rozładuje mi się telefon , więc nie będę mogła naładować telefonu póki nie kupię nowej ładowarki. Kasę też mam. Całuję.***

#mama#

***Dobrze XD***

Od razu wszystko zrozumiałam. Wybiegłam z krzaków , bo zobaczyłam nadjeżdżający samochód mojej mamy. Grymas na twarzy zamieniłam na uśmiech. Wsiadłam do samochodu i przywitałam się.

-'''''Jak było?'''''-zapytała mama.

-'''''Było super! - powiedziałam z entuzjazmem – '''''Zjadłyśmy naleśniki, od których było mi potem nie dobrze , a Julia zaproponowała mi ... - zaczęłam opowiadać mamie te kilka dni , bo wiedziałam , że będzie pytać o każdy szczegół. Chciałam tylko jak najszybciej o tym zapomnieć i wrócić do domu. Gdy skończyłam ,mama ściszyła muzykę.

-'''''Mam dla ciebie dobrą wiadomość!''''' - powiedziała rozbawiona – '''''Dowiedziałam się wczoraj , że naprzeciwko nas mieszka przystojny chłopak. Pogadałam trochę z nim i okazało się , że jest tylko o 3 lata starszy od ciebie. Zdziwiło mnie też trochę , że chce w przyszłości uczyć matematyki. Powiedziałam mu , że ty nie radzisz sobie z nią , a on zaproponował ci korepetycje! Zgodziłam się pod warunkiem , że będą one u nas w domu. Będziesz się z nim spotykać codziennie po dwie godziny , a w roku szkolnym tylko w weekendy! Co ty na to ?'''''

-'''''Co?!'''''- pisnęłam, uradowana. Od zawsze uwielbiałam chłopców , a mama o tym doskonale wiedziała. Byłam zachwycona – '''''kiedy zaczynamy?'''''

-'''''Dzisiaj !'''''- zagruchotała mama – '''''Ale spokojnie '''''– zauważyła moje otwarte usta – ''''''Dopiero za dwie godziny. Powiedziałam mu , że jakbyś dziś się nie pojawiła to jutro'''''- odetchnęłam z ulgą.

Muszę zdążyć się wykąpać , uczesać , umalować i coś zjeść. Myślę , że zdążę.

*

Gdy wbiegłam do domu od razu zajrzałam do szafy. Wybrałam ciuchy i wzięłam ciepłą kąpiel. Ubrałam się i pomalowałam.

Zeszłam na dół i zjadłam kanapki. Ból nadal mnie prześladował ,ale byłam w stanie normalnie chodzić. Wróciłam na górę po to , aby umyć zęby. Gdy skończyłam, mama zawołała mnie na dół. Zeszłam , a w progu stał przystojny chłopak z czarnymi włosami. Był szczupły i wysoki. Od razu mi się spodobał. Może i jestem głupia. W końcu go nie znam , ale spokojnie to nie miłość. Po prostu jest przystojny.